Takie tło powstaje raz na kilka lat. Proces jest długi, jedyny w swoim rodzaju, nie na zamówienie. Do pracy nad nim wracaliśmy co jakiś czas, na różne sposoby, w różnych warunkach. Tak powstaje niezliczona ilość odcieni i śladów narzędzi malarskich. Każdy fragment oferuje inny detal, zaś ostatecznym wykończeniem zadbaliśmy o harmonię całości.

Metaliczne barwy nałożone są z różną intensywnością. Tam, gdzie jest ich najwięcej nadal pozostają satynowe, działają jak brązy tylko dużo bardziej plastyczne pod wpływem światła. W mocnym doświetleniu energetyczne, nasycone, pogodne. Przy niedoświetleniu coś zawsze się dzieje nawet w głębokich cieniach, tło staje się nastrojowe, scenograficzne.

Umaszczenie kotów to nie przypadek – futrzaści asystenci to również biel i gama szarości, skutecznie ułatwiają rozeznanie jak tło sprawdza się w użyciu, a oko łatwiej rozpozna rzeczywiste warunki oświetleniowe.

Tło posiada tunel do stelaża.

Tło można prasować również z użyciem spryskiwacza, w wysokiej temperaturze, przez bawełnianą szmatkę po drugiej stronie. Ponieważ tło jest dużo sztywniejsze od zwykłego gnieciucha, to tuż po rozłożeniu będą mocno widoczne zagięcia od złożenia w kostkę do transportu.

Jeśli jest możliwość, warto zawiesić je, zwilżyć dość mocno spryskiwaczem, zostawić na jeden dzień, żeby rozprostowało się pod własnym ciężarem jeszcze przed prasowaniem. Dobrze sprawdza się parownica, kiedy tło jest rozwieszone.

Proces mięcia i rozprasowywania można powtarzać wielokrotnie. Z czasem będzie się bardziej poddawać.

Farby są wodoodporne, wzór nie zejdzie nawet pod wpływem deszczu. Tła jednak nie należy prać, bo długotrwałe, mocne moczenie wraz z tarciem może już zaszkodzić.

Miejscowe zabrudzenia można usuwać mokrą, szorstką gąbką lub szmatką.